Şereflikoçhisar ilçesi, İç Anadolu Bölgesi'nde, Tuz Gölü'nün kuzeydoğusunda bulunur. Ankara ilinin en uzak ilçelerinden olan Şereflikoçhisar, Tuz Gölü ile Hirfanlı barajı arasında sıkışmıştır. Kuzeyinde Bâlâ, doğusunda kendisinden koparılarak ilçe yapılan Evren, Sarıyahşi ve Ağaçören, batısında Tuz Gölü ve Kulu ilçeleri ile çevrilidir.
İlçede hüküm süren iklim İç Anadolu'nun bariz iklimi olan sert step iklimidir. Yazlar sıcak ve kurak, kışlar soğuk ve karlıdır. Yağış şartlarının yetersizliği sebebiyle ilçede hakim bitki örtüsü step, yani bozkırdır. Tepelik alanlar üzerinde yer yer meşe ormanı artıklarına rastlanır. İlçenin en önemli akarsuyu Ortaköy ilçesi sınırlarındaki Ekecik dağının batısından kaynağını alan ve Tuz Gölü"ne dökülen Peçenek çayıdır.
Memleketimizin ikinci büyük tabiî gölü olan Tuz Gölü, Şereflikoçhisar ilçesini batıdan ve güneyden çevirir. Havzasına düşen yağışın azlığı, buharlaşmanın şiddetli oluşu ve gölün derinliğinin az olması sebebiyle yazın suları buharlaşarak yerinde kalın bir tuz tabakası kalan gölde mutfak tuzu karakterinde tuz elde edilir. Yıllık tuz üretimi bakımından ülkemizin en önemli kaynağı olan Tuz Gölü, Türkiye tuz üretiminin yüzde 60'ını gerçekleştirir. Üretilen tuzun bir bölümü Şereflikoçhisar'daki fabrikalarda işlenerek, bir bölümü de işlenmeden Türkiye'nin dört bir yanına gönderilir.
SOSYAL YAŞAM
Kırsal yerleşim ünitelerinde modern yapı tekniği sürmektedir. Yaklaşık 15.000 civarında yurtdışında işçinin çalışıyor olması İlçede kısmı bir yükselişi, sosyal yaşantıda kentsel bazı değişikliklere yol açtığından kerpiç yapılaşma yerini modern yapılaşmaya bırakmıştır. Geleneksel olarak yurtdışında çalışan işçilerimizin ağırlıklı olarak binalara yatırım yapmaları sonucu İlçe merkezinde ihtiyaç fazlası konut üretilmiştir. Bu durum kiraların düşmesine yol açmıştır. Kısaca İlçemizde konut sıkıntısı yoktur. Bu durum İlçemizde memur lojmanları, Toplu konut idaresi tarafından yaptırılan 550 konut projesi kapsamında Emniyet Askeriye ve özellikle Şereflikoçhisarlı olmayan devlet memurları için bir kolaylık sağlamaktadır.
İlçe genelinde metropolit bir yaşantı vardır. Çeşitli sosyal hareketlilikleriyle büyük şehirlere özgü bir sosyal yaşantı görülür.
TARIM VE HAYVANCILIK
İlçemiz ekonomik faaliyetlerinin başında tarım ve hayvancılık gelmektedir. Sırasıyla buğday,arpa,nohut,mercimek,ayçiçeği ve şekerpancarı en çok ekilenler arasında dır. Ekilebilir arazi miktarı 100.000 hektar civarında olup,sulanabilir arazi çok azdır. Gübre kullanımına dayalı makineli tarım yaygındır. Ekilebilir alanların sulamaya yönelik yatırımlar az olduğu için tarımda verimlilik tamamen iklim şartlarına bağlıdır.
SANAYİ DURUMU
İlçe sanayisinin ağırlığı tuz üretimi ve işletmeleri teşkil etmektedir. Tekel İşletmeleri Genel Müdürlüğüne ait havuzlama sistemi ile tuz üretilen Kayacık Tuzlası ile tabii halde tuz üretilen Kaldırım Tuzlası da 2001 yılı itibariyle üretilen ham tuz miktarı 896.952.059 tondur. Her iki tuzlada yaklaşık 428 kişi çalışmaktadır. Rafine tuz üretimi amacıyla kurulan fabrika ve müteahhit firma ile idare arasında çıkan anlaşmazlık nedeniyle üretime sokulmamıştır.
Şu anda İlçede 35 tane ham tuz imalathanesi mevcuttur.1986 yılında yapımına başlanan toplam 5 milyar 120 milyon proje tutarı,250 işyeri,sosyal tesisli ve çıraklık okulu da bulunan Küçük Sanayi Sitemiz 1991 yılında bitmesi gerekirken alt yapı eksikliği nedeniyle 1994 yılında tamamlanmıştır. 2002 yılı itibarı ile halen 250 faal işyeri ve bu işyerinde 200 kişi çalışmaktadır.
ŞEREFLİKOÇHİSAR İSMİNİN MENŞEİ
Tarihçi Merhum İ. Hakkı Konyalı tarafından yazılan ve 1970 yılında Şereflikoçhisar belediyesi tarafından bastırılan "Şereflikoçhisar Tarihi" adlı esere göre, Osmanlı dönemi yazmalarında adı"Koşhisar" olarak yazılan Şereflikoçhisar'ın bu ismi "çift kale" anlamına gelmektedir. Zamanla söylene söylene Koçhisar şeklini almıştır. Cumhuriyet döneminde adının başına bir zafer tacı gibi oturtulan "Şerefli" unvanını ise Konyalı'ya göre burada oturan "Şerefli" aşiretinden almıştır. Bununla beraber bu unvanın Kurtuluş Savaşı'ndan sonra Balkan, Çanakkale ve Kurtuluş Savaşında çoksayıda şehit vermesi sebebiyle özel bir kanunla verildiği de söylenmektedir.